Panelen zonder subsidie!
Tros Radar vorige week, de volkskrant van afgelopen zaterdag: in het (kleine) wereldje van de Zonne-energie buitelt iedereen over elkaar heen: Nederland wordt het eerste land waar zonder subsidie de massa aan de zonnepanelen gaat. Ondanks of Dankzij dit kabinet.
De uitzending van Radar was een rare. Aan de ene kant de boodschap dat de overheid niet meedoet in Nederland, sterker nog: dat de overheid in Nederland tegenwerkt. En aan de andere kant de verheugende mededeling dat er 50.000 panelen in de Rotterdamse haven liggen te wachten op een nieuwe eigenaar. Boodschap: we hebben die overheid helemaal niet nodig.
Het eerste stuk, teleurgestelde mensen, ging over energieleveranciers die hun wettelijke plicht tot salderen niet nakomen. De redactie had die leveranciers aan moeten pakken, niet de overheid! Deze wettelijke plicht (een leverancier moet de opgewekte energie salderen met de gebruikte energie) is iets wat in Nederland nu juist erg goed is geregeld. Het leek erop dat Radar de materie zelf niet helemaal begreep, het lijkt mij zinvol om het onderwerp in dit item nogmaals op de rol te zetten en de reactie van de energieleveranciers te peilen.
Heel erg veel bewondering overigens voor Marjan Minnesma en haar project (het tweede stuk in Radar). Wat een ongelofelijke publiciteits machine. En wat een aandacht voor onze branche!
Maar het is ook een risicovol project. Dit is een nieuwe markt. En dat betekent dat je afhankelijk bent van de Early Adaptors. Die moeten de volgende groep over de streep trekken. En dat doen ze alleen als ze tevreden zijn! Nu (een uitdaging op zich, met de hoeveelheid partijen erbij betrokken zijn), maar ook over een paar jaar. En doen die panelen het dan nog steeds?
Precies daarom geloof ik in een vorm van onderhoud en of monitoring. Het gaat er helemaal niet om hoeveel vermogen (WattPiek) er op je dak ligt. Het gaat erom hoeveel stroom die panelen opwekken tijdens de -lange- levensduur.
Of : Het gaat er niet om hoeveel het kost, maar hoeveel het oplevert!
