De week van Frits

Ritje Rotterdam

Vorige week weer met de Nissan Leaf naar Rotterdam gereden. Doel was een bezoek aan groene energie leverancier Greenchoice. Een reis met een elektrische auto moet je goed plannen. Immers: heen en weer naar Rotterdam vanuit Amsterdam is te ver, zie daarvoor een eerdere blog.(http://fritsverhoef.tumblr.com/post/5553378334/elektrisch-rijden-deel-1)

Wat direct opvalt, is het aantal laadpalen in “010” en in “020”. In Rotterdam bestaan ze niet, zelfs niet op het terrein van Greenchoice! Weten ze daar meer en heeft elektrisch rijden helemaal de toekomst niet? 

In Amsterdam geloven we er wel in. tientallen palen en duizenden kilometers. Volgens een artikel in het Parool (http://www.parool.nl/static/nmc/nmc/frameset/archief.html?text=&ED=ola) gaat het al om meer dan 300.000 elektrische kilometers, alleen aan de openbare palen. 

Een onderbelicht element in het elektrisch rijden, blijft de opwekking van groene stroom. Het is eigenlijk heel simpel: een elektrische auto is alleen groen als de stroom die ze gebruikt ook groen is opgewekt. Op dit punt moeten de pleitbezorgers van elektrisch vervoer en die van groene stroom elkaar veel meer vinden en meer gaan samenwerken. Bij Energieker proberen we dat onder andere met MisterGreen te doen. Grote klanten zijn moeilijk te overtuigen, maar kleinere doen van harte mee! Zo hebben we in Utrecht bij “Bureau Spraakwater” een zonnestroom installatie geplaatst die de Nissan Leaf oplaadt. Dit bureau rijdt dus daadwerkelijk groen en toont dat ook aan met een bord in de ontvangstruimte, waar het aantal km staat aangegeven. Wie volgt?

Willen we zon of willen we duurzaamheid?

Als ondernemer in zonne-energie zijn de kosten van duurzame energie een dagelijks thema. De kosten, maar dan natuurlijk ook de opbrengsten. Sommige mensen vinden dat duurzame energie best wat meer mag kosten: je investeert immers in een groenere toekomst. Of je zet je energierekening vast, wetende dat die de komende jaren behoorlijk zal gaan stijgen. Anderen gaan pas serieus nadenken over een overstap als groen goedkoper is dan grijs. 

Het initiatief “wij willen zon” heeft in ieder geval ingezet op de kosten: zoveel mogelijk mensen verzamelen om gezamenlijk in te kopen en de prijs van de spullen zo laag mogelijk te houden. Gezien het aantal panelen wat er gekocht is -naar eigen zeggen- een succesvol initiatief.

Echter, naast de centen spelen er ook andere factoren een rol. Wij bij Energieker proberen ook naar die andere factoren te kijken. Nederland moet duurzamer, maar niet tegen elke prijs!

Read More

Gemengde gevoelens

Volgens MeteoConsult wordt de lente van 2011 de zonnigste ooit. Dat is goed nieuws! Want meer zon betekent niet alleen meer terrasjes, betere humeuren en lekker buiten zijn, maar ook: meer opbrengst van mijn panelen. En dat betekent weer: minder kolen- of atoomstroom en een kortere terugverdientijd. En meer zonne-kilometers in de elektrische auto. Wat wil een mens nog meer? Wat nou, Zuid-Frankrijk? We blijven lekker thuis!

Of….

Elke keer dat er in de krant melding wordt gemaakt van weer een record bekruipt mij het gevoel dat die klimaatverandering wel heel snel gaande is. Dat is statistisch natuurlijk flauwekul, maar het gevoel is echt. De warmste zomer ooit, de droogste lente, nog nooit zoveel natuurbranden… Er zal toch niet echt iets aan de hand zijn met het klimaat?

En op die momenten verlang ik naar een goede regenbui, lekker gemiddeld temperatuurtje, een kwakkelende winter. En dat is dan de paradox: want met echt Nederlands weer (of bestaat dat niet?) geven mijn zonnepanelen minder opbrengst. Een probleem dat overigens snel kan worden opgelost door een extra paneel te plaatsen. Of er één via de Zonvogel te kopen. Maar daarover later meer!

Tot slot: als één van de lezers “gelinked” is met ZKH WA, stuur dan een link van deze blog door; hij heeft nog niet gereageerd op mijn aanbod een gratis installatie te verzorgen…

Van harte!

Aan: ZKH Willem Alexander

Van: Frits Verhoef

Uw roep om zonne-energie in Duitsland en Dubai klinken door. Da’s mooi, want een steuntje in de rug kunnen we wel gebruiken! Hoewel er de laatste tijd steeds meer aandacht in de pers is voor zonne-energie is het totaal aandeel zonnestroom in Nederland nog steeds minder dan een half procent. 

Mijn ambitie: voordat mijn oudste dochter eindexamen doet, moet dat 10% zijn. Mijn dochter is 8.

Maar als U zich er mee gaat bemoeien zou het zomaar sneller kunnen gaan. Ik maak het u gemakkelijk:

• Blijf tijdens iedere openbare gelegenheid spreken over zonne-energie. Uw impact is vele malen groter dan die van mij. Over een paar maanden gaan mensen denken dat als U er zo over spreekt het wel uitermate cool en vet moet zijn om je eigen stroom op te wekken, te investeren in zonne-energie etc. Als U dat punt heeft bereikt moet u door blijven gaan. Weer een aantal maanden later komen we dan op een punt dat het niet alleen cool is om panelen te hebben, nee, dan wordt het “un-cool” om ze niet te hebben.
• Verkoop de helft van uw Shell aandelen, en investeer die in een groot icoon project in Nederland. De afsluitdijk vol met panelen, een vuilnisbelt etc. Het rendement op deze investering zal minder zijn dan uw huidige investering in Shell. Dat neemt u voor lief, want deze investering in een icoon project laat u bouwen met hardware uit uw eigen fabriek:
• Sluit u aan bij een aantal internationaal georiënteerde ondernemers in Limburg. Zij roeien tegen de Chinese stroom op, en zijn ervan overtuigd dat er ook in Nederland geproduceerd moet -en kan- worden. Als over 5 jaar de Chinese regering besluit niet meer 90% van de zonnepanelen te bestemmen voor export, maar nog maar 10%, bent u spekkoper. Ze staan in de rij voor uw panelen. Ik verwijs u graag door naar de ondernemers uit Limburg, maar sta ook open voor een nieuw avontuur in de Amsterdamse haven;
• Tot slot -en ik moet u bekennen dat ik dit de leukste vind- gaat u het goede voorbeeld geven. Landgoed de Eikenhorst wordt voorzien van een mooi setje panelen. Iedere gast die u thuis ontvangt, vertelt u iets over die panelen. Zij zullen Uw voorbeeld volgen. Uw kinderen vertellen op school over de stroom voor hun iPods, die zij zelf opwekken. En uw moeder vertelt er iets over in de troonrede. Dat wordt een olievlek! Vervolgens nemen we ook Uw overige vastgoed onderhanden. De opening van het Nationaal Museum in het voormalige Paleis Soestdijk: vol met zonnepanelen!

Meneer Willem Alexander, als u hierdoor geïnspireerd bent, laten we dan eens verder brainstormen! Gefeliciteerd met de 40ste verjaardag van Uw vrouw. Die zonnepanelen zijn ‘on me’.

Panelen zonder subsidie!

Tros Radar vorige week, de volkskrant van afgelopen zaterdag: in het (kleine) wereldje van de Zonne-energie buitelt iedereen over elkaar heen: Nederland wordt het eerste land waar zonder subsidie de massa aan de zonnepanelen gaat. Ondanks of Dankzij dit kabinet.

De uitzending van Radar was een rare. Aan de ene kant de boodschap dat de overheid niet meedoet in Nederland, sterker nog: dat de overheid in Nederland tegenwerkt. En aan de andere kant de verheugende mededeling dat er 50.000 panelen in de Rotterdamse haven liggen te wachten op een nieuwe eigenaar. Boodschap: we hebben die overheid helemaal niet nodig. 

Het eerste stuk, teleurgestelde mensen, ging over energieleveranciers die hun wettelijke plicht tot salderen niet nakomen. De redactie had die leveranciers aan moeten pakken, niet de overheid! Deze wettelijke plicht (een leverancier moet de opgewekte energie salderen met de gebruikte energie) is iets wat in Nederland nu juist erg goed is geregeld. Het leek erop dat Radar de materie zelf niet helemaal begreep, het lijkt mij zinvol om het onderwerp in dit item nogmaals op de rol te zetten en de reactie van de energieleveranciers te peilen. 

Heel erg veel bewondering overigens voor Marjan Minnesma en haar project (het tweede stuk in Radar). Wat een ongelofelijke publiciteits machine. En wat een aandacht voor onze branche! 

Maar het is ook een risicovol project. Dit is een nieuwe markt. En dat betekent dat je afhankelijk bent van de Early Adaptors. Die moeten de volgende groep over de streep trekken. En dat doen ze alleen als ze tevreden zijn! Nu (een uitdaging op zich, met de hoeveelheid partijen erbij betrokken zijn), maar ook over een paar jaar. En doen die panelen het dan nog steeds?

Precies daarom geloof ik in een vorm van onderhoud en of monitoring. Het gaat er helemaal niet om hoeveel vermogen (WattPiek) er op je dak ligt. Het gaat erom hoeveel stroom die panelen opwekken tijdens de -lange- levensduur.

Of : Het gaat er niet om hoeveel het kost, maar hoeveel het oplevert!

Op zonne-energie naar Rotterdam!

Vorige week was het dan eindelijk zover: In de Splinternieuwe Nissan Leaf naar een afspraak in Rotterdam. We hebben deze auto aangeschaft om te laten zien dat elektrisch vervoer de toekomst heeft. Of een toekomst. Ik weet het niet, maar het is belangrijk om te onderzoeken wat werkt en wat niet. En dat betekent dus: zelf proberen!

Grappig: niemand heeft het over het uiterlijk van de auto, en dat is toch vaak de eerste vraag bij een nieuwe auto. Nee:

“hoe ver kun je hier nu mee?”

“…”;

“O, dan kun je dus niet op vakantie” 

Welnu: voor de geïnteresseerden: In de stad en op B-wegen haal je met gemak 180 km, als je niet bij elk stoplicht die Golf GTI met pubers eruit wil trekken. Op de snelweg is het een beetje korter. 120 - 130 km. En dat betekent dus dat je beter moet plannen. Maar dat is eigenlijk ook wel leuk.

Die actieradius is dus genoeg om van Amsterdam naar Rotterdam te rijden. En terug tot Hoofddorp. Daar vonden we op internet dat de plaatselijke Rabobank net een laadpaal had aangeschaft. En iemand moet de eerste lader zijn, nietwaar. Ook nog even bij bevriend bedrijf APPM (daar om de hoek) in de garage geladen. Vanaf hoofddorp via de snellader in ZuidOost naar huis. Over die snellader een andere keer meer.

 De moraal? Het is onwijs leuk om op zonne-energie (want ja, we wekken zowel op kantoor als thuis onze eigen stroom op) te rijden. Een hoop bekijks, een leuk avontuur, en een bevestiging van mijn overtuiging dat als we werkelijk iets willen veranderen we ook daadwerkelijk iets aan onze leefstijl moeten doen.

En naar Zuid Frankrijk? Dan nemen we de trein!