De week van Frits

Voor niets gaat….

Van lab naar dak

In het Parool van vorige week stond een stuk over een Nederlandse vinding. Een vinding die het rendement van een zonnecel tot 70% gaat opkrikken. Dat is natuurlijk goed nieuws en een dag later was het een item op 1Vandaag. Fragment uitzending onder blog.

Hogeschool van Amsterdam - Theo Thijssenhuis

Een verbetering van het rendement van een zonnepaneel van de huidige 16% naar 70% klinkt natuurlijk te mooi om waar te zijn, maar wat betekent het eigenlijk?

Het rendement van een zonnecel wordt uitgedrukt in de hoeveelheid energie die nuttig wordt omgezet, op het oppervlakte van die cel. Dus 16% van het licht dat valt op een zonnecel, wordt op dit moment omgezet in energie. Met een rendementsverhoging naar 70% kun je dus op een veel kleinere oppervlakte dezelfde hoeveelheid energie opwekken.

Op den duur is dat natuurlijk geweldig interessant. Elk huishouden kan voorzien in haar totale energievoorziening met enkel zonne-energie. Nu is een dak daar in veel gevallen niet geschikt voor: niet groot genoeg of het heeft geen juiste ligging. Maar sta je een keer op een hoog punt, kijk dan eens om je heen door de bril van een potentiële zonnecel-eigenaar: er is op de Nederlandse daken nog zoveel ruimte over!

Daarnaast is het van belang je te realiseren dat een baanbrekende uitvinding in het laboratorium nog lang geen commercieel product is. Het is de industrie die het nu moet gaan oppakken en juist die industrie heeft het op dit moment moeilijk. Het zijn vaak jonge bedrijven die enorme investeringen hebben moeten doen. In de huidige crisistijd is dat niet makkelijk. Daarbij komt dat een product met een hoog rendement per oppervlakte nog geen hoog rendement per geïnvesteerde Euro hoeft te betekenen. En daar gaat het toch om?

In mijn volgende blog ga ik in op de huidige prijsontwikkelingen.

Duurzame groei!

Slim en mooi: zonne-energie

Zonnepanelen horen onder een hoek van 36 graden, gericht op het zuiden te worden geplaatst. Dan brengen ze het meeste rendement op. En kijk uit met schaduw! Een set zonnepanelen die aan elkaar wordt geknoopt, kun je vergelijken met een tuinslang. Knijp je ‘m ergens dicht, dan stroomt er minder water door de hele tuinslang. Niet alleen minder door het stukje waar de slang wordt dichtgeknepen. Zo veroorzaakt een beetje schaduw op één paneel een mindere opbrengst van alle andere panelen. 

Nou is het in Nederland best een uitdaging om een dak te vinden dat precies aan de eisen voldoet: zuid georiënteerd, goede hellingshoek en geen schaduw.

Is dat erg? Nee, helemaal niet.

Allereerst is een klein beetje rendementsverlies niet erg. De kostprijs van de zonnestroom zal iets hoger worden. Maar met een prijs die inmiddels ruim onder de gangbare elektriciteitstarieven ligt, maakt dat niet zoveel uit. In een ideale situatie betaal je 17cent / kWh, bij een opbrengst verlies van 10% blijf je nog steeds ruim onder de 20cent / kWh. Vergelijk dat eens met de 25cent die je aan je elektriciteitsleverancier betaalt. Waarvan overigens 11 cent belasting!

Daarnaast zijn er tegenwoordig slimme technieken om dat “tuinslang” probleem te omzeilen. Het Amsterdamse bedrijf FemtoGrid is een uitvinder van zo’n techniek. Zij maken een oplossing waarbij de tuinslang in allemaal kleine stukjes naar een grotere slang loopt. Het dichtknijpen van een klein stukje tuinslang heeft geen invloed op de overige stukjes tuinslang. We hebben een aantal weken geleden een prachtige installatie gemaakt waarbij de panelen onder verschillende hellingshoeken, in verschillende windrichtingen en met schaduwpotentie zijn geïnstalleerd. Met de FemtoGrid oplossing is dit ook een rendabele oplossing gebleken. En het ziet er ook nog eens best aardig uit!

Want wie vertelde dat zonne-energie niet mooi kan zijn? Kijk eens naar dit project van het gemeente huis Olst-Wijhe. Ontworpen en geleverd door Scheuten Solar, aangesloten door Energieker. Mooi toch?

http://pic.twitter.com/89TRy9Nr

Prinsjesdag!

Een grappige discussie op de LinkedIn groep “Duurzame Energie”. Thijs Brouwer van GoedBezig lanceerde daar het idee om Prinsjesdag te gebruiken de aandacht voor zonne-energie in Den Haag aan te wakkeren. Een prima idee!

De discussie ontspint zich al snel langs verschillende lijnen: Hoe moet het technisch worden aangepakt? Gebruiken we Chinese panelen die al in de haven van Rotterdam staan? Waarom geen windenergie? Mag je wel zonnepanelen neerleggen op de Ridderzaal? En hoe beïnvloeden we de politiek?

Wat mij betreft is de laatste vraag het belangrijkste. Ik ben nu ruim 5 jaar iedere dag met zonne-energie bezig, en ik begrijp nog steeds niet waarom hier niet kan, wat in het buitenland wel kan. Dat ligt natuurlijk aan de mensen in Den Haag die het niet begrijpen, aan de grote Energiereuzen die kolencentrales willen bouwen en aan de olie-industrie. Allemaal buiten onszelf. 

Maar is dat wel zo? Ligt het eigenlijk ook niet aan ons allemaal? Je kunt op lokaal niveau je omgeving beïnvloeden (familie, vrienden, buren) en via die netwerken ook de (plaatselijke) politiek. Zelfs in het verkiezingsprogramma van een eens groene partij als D66 staat maar één keer het woord “klimaatverandering”.

Op Prinsjesdag via deze actie aandacht vragen voor zonne-energie brengt de discussie in ieder geval rechtstreeks op de juiste plaats. Zo’n actie heeft wat mij betreft overigens alleen zin als de boodschap goed is voorbereid en inhoudelijk goed beargumenteerd. Heel veel werk is al gedaan door Nederland krijg Nieuwe Energie, een helaas afgewezen initiatief. Wat mij betreft moet dat werk worden voortgezet. De voorkant voor rapport deel 2.0 is klaar: 

En weet je wie ons kan helpen? Juist: de nieuwe Baas van Nederland, ZKH, Willem Alexander!

De zon en de duurzaamheid (deel 2)

Mijn blog heeft een interessante discussie op gang gebracht.

Via Twitter kwamen waardevolle vragen en opmerkingen voorbij. Ze sterkten mij eigenlijk nog meer in mijn stelling dat gebruik van zonne-energie mogelijk moet zijn tegen een betaalbare prijs en vanuit verantwoorde bronnen. Nogmaals wil ik benadrukken dat het enorm moeilijk is om 100% zeker te zijn van de oorsprong van je producten. Ook voor Energieker. Wij vinden een transparante opstelling en een constante focus op ontwikkelingen in de markt een voorwaarde om eerlijk zaken te kunnen doen. De vraag waar de materialen vandaan komen is dan ook, samen met de prijs, logistieke issues etc, een onderwerp van gesprek met onze leveranciers. Overigens worden er zeer zeker ook cellen gemaakt in Europa, zelfs in Nederland! Dit maakt dat wij een acceptabele verantwoording kunnen geven. Voor mij is dit een voorwaarde om goed zaken te kunnen doen.

De markt voor zonne-energie is nieuw in Nederland. Het aanbod en haar aanbieders zijn ondoorzichtig. Als een commercieel bedrijf ervoor kiest om tegen de laagst mogelijke prijs zonnepanelen te leveren, zonder op andere zaken te letten, dan is dat een eigen keus. Die bedrijven zijn er en daar hoor je mij niet over. Energieker heeft een andere keus gemaakt. Het is aan ons om klanten uit te leggen dat wij een beter product hebben.

Bij “Wij Willen Zon” ligt dat anders. Het is een stichting met een ander doel dan winst maken. Juist zij moeten hun klanten goed voorlichten. En dat is niet gebeurd.

Ritje Rotterdam

Vorige week weer met de Nissan Leaf naar Rotterdam gereden. Doel was een bezoek aan groene energie leverancier Greenchoice. Een reis met een elektrische auto moet je goed plannen. Immers: heen en weer naar Rotterdam vanuit Amsterdam is te ver, zie daarvoor een eerdere blog.(http://fritsverhoef.tumblr.com/post/5553378334/elektrisch-rijden-deel-1)

Wat direct opvalt, is het aantal laadpalen in “010” en in “020”. In Rotterdam bestaan ze niet, zelfs niet op het terrein van Greenchoice! Weten ze daar meer en heeft elektrisch rijden helemaal de toekomst niet? 

In Amsterdam geloven we er wel in. tientallen palen en duizenden kilometers. Volgens een artikel in het Parool (http://www.parool.nl/static/nmc/nmc/frameset/archief.html?text=&ED=ola) gaat het al om meer dan 300.000 elektrische kilometers, alleen aan de openbare palen. 

Een onderbelicht element in het elektrisch rijden, blijft de opwekking van groene stroom. Het is eigenlijk heel simpel: een elektrische auto is alleen groen als de stroom die ze gebruikt ook groen is opgewekt. Op dit punt moeten de pleitbezorgers van elektrisch vervoer en die van groene stroom elkaar veel meer vinden en meer gaan samenwerken. Bij Energieker proberen we dat onder andere met MisterGreen te doen. Grote klanten zijn moeilijk te overtuigen, maar kleinere doen van harte mee! Zo hebben we in Utrecht bij “Bureau Spraakwater” een zonnestroom installatie geplaatst die de Nissan Leaf oplaadt. Dit bureau rijdt dus daadwerkelijk groen en toont dat ook aan met een bord in de ontvangstruimte, waar het aantal km staat aangegeven. Wie volgt?

Willen we zon of willen we duurzaamheid?

Als ondernemer in zonne-energie zijn de kosten van duurzame energie een dagelijks thema. De kosten, maar dan natuurlijk ook de opbrengsten. Sommige mensen vinden dat duurzame energie best wat meer mag kosten: je investeert immers in een groenere toekomst. Of je zet je energierekening vast, wetende dat die de komende jaren behoorlijk zal gaan stijgen. Anderen gaan pas serieus nadenken over een overstap als groen goedkoper is dan grijs. 

Het initiatief “wij willen zon” heeft in ieder geval ingezet op de kosten: zoveel mogelijk mensen verzamelen om gezamenlijk in te kopen en de prijs van de spullen zo laag mogelijk te houden. Gezien het aantal panelen wat er gekocht is -naar eigen zeggen- een succesvol initiatief.

Echter, naast de centen spelen er ook andere factoren een rol. Wij bij Energieker proberen ook naar die andere factoren te kijken. Nederland moet duurzamer, maar niet tegen elke prijs!

Read More